دو تا شعر باحال
یه شعر قشنگ از حمید مصدق:
دل من می سوزد/که قناری ها را پر بستند/ که پر پاک پرستوها را بشکستند/ و کبوتر ها را.../آه کبوتر ها را/ و چه امید عظیمی به عبث انجامید/ دل من در دل شب/ خواب پروانه شدن می بیند/ مهر صبحدمان، داس بدست/ خرمن خواب مرا می چیند/ آه باران.../ شیشه پنجره را باران شست/ از دل تنگ من اما/ چه کسی نقش تو را خواهد شست/آسمان سربی رنگ/ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ/می پرد مرغ نگاهم تا دور/وای باران،باران/ پر مرغان نگاهم را باران شست/
به کجا چنین شتابان
- به کجا چنین شتابان؟
گون از نسیم پرسید (حسن از کریم پرسید!)
- دل من گرفته اینجا/ هوس سفر نداری/ ز غبار این بیابان؟
- همه آرزویم، اما/ چه کنم که بسته پایم...
- به کجا چنین شتابان؟
- به هر آن کجا که باشد به جز این جا سرایم
- سفرت به خیر اما/ تو و دوستی/ خدا را/ چو از این کویر وحشت/ به سلامتی گذشتی/ به شکوفه ها به باران/ برسان سلام ما را!
شفیعی کدکنی تهران 47